Hiztegi bat

Gorka Urbizuk idatzitako letren hiztegia, euskara ikasteko.

399 hitz · 1997–2026

O

ODOLUSTU

Odola galdu, odolez hustu; (hed.) zerbaiti azkeneraino dion guztia atera, suntsitu.

Kategoria: aditza · Osaera: odol (gorputzeko likido gorria) + hustu (barrukoa kanporatu) → "odolez hustu" · Sinonimoak: odol-galdu, hustu (irudiz).

OHARKABEAN

Konturatu gabe, jakitun izan gabe; ezarian ezarian.

Kategoria: adberbioa · Sinonimoak: konturatu gabe, ezarian, isilean · Antonimoak: jakinaren gainean, oharki · Osaera: ohar (oharra, jakitea) + kabe (gabe) + -ean → "oharrik gabe".

OIHU

Ahots ozenez egiten den hots indartsua; deiadarra, garrasia.

Kategoria: izena · Aditza: oihu egin = ozenki hots egin · Sinonimoak: deiadar, garrasi, buila · Antonimoak: isiltasun, xuxurla.

OINAZE

Min handi eta etengabea, batez ere barneko sentipenezkoa; samin gogor eta luzaroa.

Kategoria: izena · Sinonimoak: min, samin, atsekabe, oinazpide · Erregistroa: jasoa/literarioa.

OINARRIZKO

Funtsezkoa, oinarrian dagoena; ezinbestekoa, elementala.

Kategoria: izenondoa · Sinonimoak: funtsezko, elemental, oinarri-oinarrizko · Osaera: oinarri + -zko.

OINUTSIK

Oinetakorik gabe, oinak agerian dituela.

Kategoria: adberbioa · Osaera: oin + huts + -ik (egoera-atzizkia) → "oin hutsekin" · Aldaerak: oin-hutsetan, ortozik.

OKERTU

1. Bihurritu, makurtu; lerro zuzenetik atera.

2. (Hed.) Gaizki bideratu, kontuak txartzera jo.

Kategoria: aditza · Sinonimoak: bihurritu, makurtu (1); txartu, gaiztotu (2) · Antonimoak: zuzendu, konpondu · Lotutakoak: oker (akatsa; makurra).

OLATU

Itsasoko ur-uhina, haizeak edo mareak eragindako gora-behera.

Kategoria: izena · Sinonimoak: uhin, baga (itsas hizkeran) · Esamoldeak: olatu artean ibili, olatuak jo.

ORDAIN

1. Zerbaiten truke ematen edo jasotzen dena; truke, saria edo kalte-ordaina.

2. Ordez datorrena, baliokidea.

Kategoria: izena · Sinonimoak: truke, sari, konpentsazio · Esamoldeak: ordainetan = trukean; ordaina eman; ezin ordaindu(zko).

OMENALDI

Norbaiti haren merituengatik begirunez egiten zaion ekitaldi publikoa.

Kategoria: izena · Sinonimoak: ohorezko ekitaldi, gorespen-saio · Osaera: omen (norbaiten oroitzapenezko gorespena) + -aldi (gertaera-atzizkia) → "omen egiteko aldia".

ONDOKO

Alboko, hurbileko; bigarren mailako, ondotik datorrena. Kategoria zentzu desberdinetan: pertsona (auzokoa, lankidea) edo gauza (segidakoa, lotua).

Kategoria: izenondoa/izena · Sinonimoak: alboko, hurkoa (pertsonentzat), bigarren (orden zentzuan) · Osaera: ondo (alboa, segida) + -ko (izenondo-eratzailea: etxeko, alboko, herriko) → "ondoan dagoena".

ONESPEN

Zerbait ontzat ematea, baietzaren oniritzia; bedeinkapen-itxurako adostasuna. Hitz jasoa.

Kategoria: izena · Sinonimoak: oniritzi, baiezkoa, baimen, bedeinkapen · Antonimoak: gaitzespen, ukapen · Osaera: on etsi (ontzat hartu, jasoa) + -pen (ekintza-egoeraren atzizkia) · Erregistroa: jasoa.

ONGIETORRI

Iristen den norbait pozez agurtzeko esamoldea edo ekitaldia.

Kategoria: izena/interjekzioa · Sinonimoak: harrera, agur on · Antonimoak: agur, adio · Osaera: ongi (ondo) + etorri → "ongi etorri zarela".

ONGIZATE

Ondo egotearen egoera, gizarte- edo norbanako-mailako; (politikan) "ongizate-estatua" = oinarrizko zerbitzuak bermatzen dituen sistema.

Kategoria: izena · Sinonimoak: zoriontasun, ondoegote · Osaera: ongi (ondo) + izate (izatearen egoera) → "ondo izatearen egoera".

ORBAIN

Zauri batek osatu ondoren larruazalean uzten duen marka; (hed.) bizipen mingarriaren oroitzapen sakona.

Kategoria: izena · Sinonimoak: zauri-marka, ezteinka · Aditza: orbaindu = orbain bihurtu, zauri-marka utzi · Erregistroa: jasoa.

ORBEL

Erori den hostoa; udazkenean zuhaitzetatik jausten den hosto lehortua.

Kategoria: izena · Sinonimoak: hosto-erori, hosto idor · Osaera: orri (hostoa) + bel (ilun, beltz) → udazkenaren irudia: ilun bilakatutako hostoa · Erregistroa: jasoa, literarioa.

OREKA

Indar edo zati guztiak elkarrekin neurrian egotea, alde baterantz erori gabe; egonkortasuna.

Kategoria: izena · Aditza: orekatu = neurrian jarri · Antonimoa: desoreka · Lotutakoak: orekatsu = oreka handikoa.

ORTZI

Zerua, izarrak eta haizea biltzen dituen goiko eremua. Hitz jasoa eta zahar-zaharra (jainko paganoaren izenetik: Ortzi).

Kategoria: izena · Sinonimoak: zeru, ostarte (zeru goiko zatia) · Erregistroa: jasoa/literarioa eta arkaikoa · Lotutakoak: ortzadar (ostarkua), ostiral = ortzi-egun.

ORUBE

Eraikuntzarako prestatutako lur-saila, etxerik gabe dagoen lur soila.

Kategoria: izena · Sinonimoak: lursail, eraikiezineko sail, terreno · Lotutakoak: orube-erregistro, orube hutsa.

OSTIKO

Hankarekin emandako kolpea, oinarekin jotzea.

Kategoria: izena · Sinonimoak: ostikada, oin-kolpe, ipur-jo · Aditza: ostikatu = ostikoz jo · Esamoldeak: ostikoa eman / ostikoz bota = oinaren indarrarekin bota.

OROJAKILE

Den-dena dakiela uste duena; jakintsu-itxurako harroputza, gauza guztiez aritzen dena.

Kategoria: izena · Osaera: oro (guztia) + jakin + -le (egilea) → "guztia dakiena" · Sinonimoak: dena-dakila, jakintsu-puzgarri · Erregistroa: ironikoa.

OSKOL

Animalia batzuek inguruan duten estalki gogorra (krustazeoak, oskoldun intsektuak); fruituen edo arrautzen azal sendoa.

Kategoria: izena · Sinonimoak: maskor, azal gogor, kapazete · Lotutakoak: oskoldun = oskola duena (anim.); (hed.) gogorra kanpotik, bigun barrutik.

OSPEL

1. Eguzkirik jotzen ez duen lekua, itzaltsu eta hotza; (izenondo gisa) iluna, goibela.

2. (izena) Hotzak azalean egiten duen narriadura, ospela.

Kategoria: izena/izenondoa · Sinonimoak: itzalpe, leku ilun, goibel (1) · Antonimoak: eguzkitsu, argitsu · Erregistroa: jasoa.

OTOITZ

Jainkoari edo izaki gorenari zuzendutako eskaria edo gorespena; errezoa.

Kategoria: izena · Sinonimoak: errezo, orazio, erregu · Aditza: otoitz egin = errezatu.